မည်သူမဆို မတရားရယူစေရန် အကြံနှင့်ဖြစ်စေ၊ မတရားဆုံးရှုံးစေရန် အကြံနှင့်ဖြစ်စေ သူတစ်ဦးအား တစ်စုံတစ်ရာပြုလျှင် ထိုသူသည် “မရိုးမဖြောင့်ခြင်း” ပြုသည်မည်၏။
ဤအဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်အရ ရာဇသတ်ကြီးဥပဒေတွင် 'မရိုးမဖြောင့်သောသဘောဖြင့်' (dishonestly) ဟူသော စကားရပ်ကို ရိုးသားဖြောင့်မတ်မှုမှ သွေဖည်ခြင်းဟု သာမန်အရပ်သုံးအဓိပ္ပာယ်အတိုင်း သုံးစွဲထားခြင်းမဟုတ်ကြောင်း တွေ့ရမည်ဖြစ်သည်။ ဥပဒေရေးနယ်ပယ်တွင် မရိုးမဖြောင့်မှုသည် တခါတရံ သာမန်လလောကရှိ မရိုးမဖြောင့်မှုနှင့် ကွဲပြားသည်။ လူတစ်ဦးအတွက် မတရားသောနည်းဖြင့် အကျိုးခံစားခြင်း သို့မဟုတ် အခြားသူတစ်ဦးအတွက် မတရားသောနည်းဖြင့် နစ်နာစေခြင်း မရှိပါက ပြုလုပ်မှုတစ်ခုကို 'မရိုးမဖြောင့်' ဟု ဆို၍မရပေ။ အရာတစ်ခုခုကို 'မရိုးမဖြောင့်သောသဘောဖြင့်' ပြုလုပ်သည်ဟု သတ်မှတ်နိုင်ရန် မတရားသောအကျိုးခံစားခြင်းနှင့် မတရားနစ်နာစေခြင်း နှစ်ရပ်စလုံးကို ဖြစ်ပေါ်စေလိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရန် မလိုပါ။ အကျိုးအမြတ်တစ်ခုကို ရရှိသည့်အခါ ဆုံးရှုံးမှု သို့မဟုတ် ထိခိုက်နစ်နာမှုတို့ မလွဲမသွေ ပါဝင်ပတ်သက်နေလေ့ရှိသလောက်မှအပ နစ်နာမှုဖြစ်ပေါ်စေလိုသည့် မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်ကိုမဆို ကောက်ချက်ဆွဲယူခြင်းဖြင့်သာ ဆုံးဖြတ်ရသည်။
'မရိုးမဖြောင့်သောသဘောဖြင့်' ဟူသော စကားရပ်ကို ပစ္စည်းနှင့်စပ်လျဉ်း၍ အသုံးပြုထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဤပုဒ်မအရ 'ရည်ရွယ်ချက်' သည် လူတစ်ဦးတစ်ယောက်အား မတရားသောအကျိုး သို့မဟုတ် မတရားသောနစ်နာမှု ဖြစ်ပေါ်စေရန် ဖြစ်ရမည်။ 'ရည်ရွယ်ချက်' (intent) ဟူသော စကားလုံးသည် ၎င်း၏ဝေါဟာရရင်းမြစ်အရ လေးမြှားပစ်ခတ်မှုနှင့် တင်စားခိုင်းနှိုင်းထားဟန်ရှိပြီး 'ပစ်မှတ်' ဟု အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် မတော်တဆဖြစ်ပေါ်လာခြင်း သို့မဟုတ် ဖြစ်နိုင်ခြေမျှသာရှိသော ရလဒ်—မဖြစ်နိုင်စရာမရှိဟု ကြိုတင်မှန်းဆကောင်းမှန်းဆနိုင်သော်လည်း အမှန်တကယ် မလိုလားခဲ့သော ရလဒ်မျိုးကို ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ—မိမိကြိုးပမ်းအားထုတ်မှု၏ ပန်းတိုင်ဖြစ်သည့် ရည်မှန်းချက်တစ်ခုတည်းကိုသာ ညွှန်းဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် ယင်းရည်ရွယ်ချက်မရှိပါက ထိုသို့ပြုလုပ်လိမ့်မည်မဟုတ်သော 'အဓိကတွန်းအားပေးသည့် အရင်းခံစိတ်' (dominant motive) ကို ရည်ညွှန်းသည်။ တရားမဝင်သော ပြုလုပ်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်မှသာ သို့မဟုတ် တရားဝင်သော ပြုလုပ်မှုကို တရားမဝင်သော နည်းလမ်းများဖြင့် ပြုလုပ်မှသာ မရိုးမဖြောင့်သော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။
'မရိုးမဖြောင့်သောသဘောဖြင့်' ဟူသော စကားရပ်တစ်ခုတည်းကို ခိုးမှု (ပုဒ်မ ၃၇၈)၊ ခြိမ်းခြောက်တောင်းယူမှု (ပုဒ်မ ၃၈၃)၊ လုယက်မှု (ပုဒ်မ ၃၉၀)၊ မရိုးမဖြောင့်သောသဘောဖြင့် အလွဲသုံးစားပြုမှု (ပုဒ်မ ၄၀၃)၊ ရာဇဝတ်မကင်းသော ယုံကြည်အပ်နှံမှုဖောက်ဖျက်မှု (ပုဒ်မ ၄၀၅) နှင့် ခိုးရာပါပစ္စည်းလက်ခံမှု (ပုဒ်မ ၄၁၁) တို့၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်များတွင် တွေ့ရသည်။ နောက်ပုဒ်မတွင် အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုထားသည့် 'လိမ်လည်လိုသောသဘောဖြင့်' (fraudulently) ဟူသော စကားရပ်နှင့် တွဲလျက်အနေဖြင့် လိမ်လည်မှု (ပုဒ်မ ၄၁၅)၊ စာရွက်စာတမ်းအတုပြုလုပ်မှု (ပုဒ်မ ၄၆၃) နှင့် အကြွေစေ့အတုပြုလုပ်မှု (ပုဒ်မ ၂၄၆၊ ၂၄၇) စသည့် ပြစ်မှုအများအပြားတွင် တွေ့ရှိရသည်။
ဥပဒေသည် အဓိက သို့မဟုတ် တိုက်ရိုက်ဖြစ်သော ရည်ရွယ်ချက်ကိုသာ ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး သွယ်ဝိုက်သော သို့မဟုတ် အလှမ်းကွာသော ရည်ရွယ်ချက်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်းမပြုပေ။ ထို့ကြောင့် 'အေ' သည် 'စီ' ၏ ပစ္စည်းတစ်ခုကို 'စီ' ထံမှ ပြန်လည်ပေးအပ်ခြင်းအတွက် ဆုကြေးငွေမရမချင်း သိမ်းဆည်းထားမည်ဟူသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် 'စီ' ၏ သဘောတူညီချက်မပါဘဲ 'စီ' ၏ လက်ဝယ်မှ ယူဆောင်သွားပါက ၎င်းသည် မရိုးမဖြောင့်သောသဘောဖြင့် ယူဆောင်ခြင်းဖြစ်၍ ခိုးမှုကျူးလွန်ရာရောက်သည်။ လူတိုင်းသည် မိမိပြုလုပ်မှု၏ သဘာဝကျသော အကျိုးဆက်များကို ရည်ရွယ်သည်ဟု ယူဆရသဖြင့် တရားရုံးသည် သီးခြားပြုလုပ်မှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ရာတွင် တရားခံ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အဆိုပါအကျိုးဆက်များမှတစ်ဆင့် မှန်းဆကောက်ချက်ချရလေ့ရှိသည်။ ဥပဒေသည် အရင်းခံစိတ် (motive) ကို မကြည့်ဘဲ ရည်ရွယ်ချက် (intention) ကိုသာ ကြည့်သည်။ အရင်းခံစိတ်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်တို့သည် ကွဲပြားသော အရာနှစ်ခုဖြစ်သည်။